Η ΜΟΝΑΞΙΑ
1/2/22
Η μοναξιά
έχει ένα δρόμο ,
που τον διαβαίνεις
και δεν σου αφήνει
τίποτε άλλο
από την θλίψη
και τις αναμνήσεις
της πίκρας.
Μόνος λοιπόν
όπως τα ξεχασμένα
στιχάκια ,
όπως τα πληγωμένα
πουλιά ,
όπως οι δυνατοί
που λυγίζουν μπροστά
στην καλωσύνη
μιας γυναίκας .
Ένας περίεργος δρόμος
που σε αφήνει
να γνωρίσεις
έναν άλλο κόσμο
γεμάτο με αγάπη,
από μόνους ανθρώπους
μα μοναδικούς ,
γιατί γνώρισαν
και αγάπησαν
την μοναξιά τους,
στον καθρέπτη
της ζωής…
ΠΟΙΗΣΗ
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ
ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΠΑΠΟΥΤΣΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου