ΦΤΕΡΟΥΓΊΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΆΝΟΙΞΗΣ

ΦΤΕΡΟΥΓΊΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΆΝΟΙΞΗΣ

Έτσι είναι η ψυχή μου ,

έτσι αισθάνεται για σας,

σαν μικρο πουλί

που πρωτοπεταει ,

στα ψηλά της Σαλονίκης ,

για να σας χαϊδέψω

με τα έργα μου

σαν μαθητής

και σαν δάσκαλος .

Σαν αφηγητής της ζωής μας

μέσα σ αυτούς τους δρόμους

που με κρατάνε

κοντά σας ,

μέσα στις φωλιές

της αγάπης μου .

Μαζί σας ,

για σας, πετάω πάλι

και φέτος την άνοιξη,

θέλω να σας μιλήσω

με τα έργα μου

με κόκκινες ανταύγειες

με ποίηση,

όπως τα κόκκινα δειλινά

της πόλης μας

όπως τα κόκκινα όνειρα

και τις ελπίδες

της ζωής μας,

σ αυτές έζησα κοντά σας

σέρνοντας τον χορό

με τον αέρα της Σαλονίκης

μέσα από τα καλντερίμια

των κάστρων ,

στις απίθανες πλατείες

και στα καφενεία

με τ αρώματα ,

μέσα από τις χαμένες

πατρίδες.

Τα έργα μου λοιπόν θέλω

να σας δείξω ,

με την αγάπη του έρωτα,

με τα χρώματα

του πάθους

και με τα λίγα λόγια

που μπορώ να πω για σας.

Κάθε χρόνο

με τα φτερουγίσματα

να μας πηγαίνουν

πιο μακρυά ,

τα χρώματα και τ αρώματα

πιο μακρυά ,

και οι ανατολές να έχουν χιλιάδες

ανταύγειες και δημιουργικές σκέψεις.

Εκεί στα όμορφα

καλντερίμια,

που θα τα κάνουμε ομορφότερα ,

με τον πολιτισμό μας

και τα όνειρα μας ,

μέσα στη βάρκα

της ελπίδας...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ