ΘΛΙΜΜΕΝΑ ΜΑΤΙΑ

ΘΛΙΜΜΕΝΑ ΜΑΤΙΑ

6/3/22

Ποτέ να μην πιστεύεις

ένα ποιητή ,

έχει μέσα του

τόσες φυλακές ,

τόσα δάκρυα ,

τόσες ελπίδες ,

τόσους κόσμους ,

που δεν μπορείς να βρεις

μία κανονική πόρτα ,

να την ανοίξεις

και αν την ανοίξεις ,

δεν μπορείς να βρεις

να ορίσεις την είσοδο

την έξοδο .

Αυτό πονάει ,

βρήκα έναν υπέροχο

άνθρωπο,

μαζί με τον εαυτό μου

και την αξιοπρέπεια ,

που έδωσε

μάχη

στο δικό μου πόλεμο ,

μην

έχεις θλιμμένα μάτια .

Να ξέρες

πόσο σκεφτόμουν

μια μάζωξη ανθρώπων αγνώστων ,

που αυτό

που θα τους ένωνε

να ήταν μια καλη

κουβέντα ,

μια καλη καρδιά ,

μια ερωτική μάτια ,

η ένα χαμόγελο

που να μας ξεπερνά .

Όχι τώρα ,

ούτε πριν από δυο λεπτά

μα το σκεφτόμουν

ειλικρινά

και λογιζόμουν

τον έρωτα …

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ