ΜΕ ΠΡΟΚΑΛΕΙΣ
9/3/22
Με προκαλείς ,
προκαλείς να σου πω
ότι οι προσπάθειες
της ζωής ,
στο παρελθόν στο παρόν
και στο μέλλον έγιναν.
Όταν πατάς στη γη
και ονειρεύεσαι τα σύννεφα
να σ’ αγκαλιάζουν ,
ας βρέχει .
Αρκεί να είσαι
με τον άνθρωπο σου
και ας χιονίζει
αρκεί να έχεις μια ζεστή ανάσα δίπλα σου
και η αγκαλιά σου να είναι
τόσο μεγάλη .
Τότε ,
το εγώ του εαυτού σου
το έχεις αφήσει
προ πολλού μέσα
σε μια κόλαση
του παρελθόντος ,
προσπαθώντας να φέρεις
τον παράδεισο στη γη
και στη ζωή ,
μην υπολογίζοντας
ούτε κεντρομόλους
ούτε ροπές ,
μα μόνο την χαρά
στους ανθρώπους
που αγαπάς και λατρεύεις
όταν ζεις μαζί τους .
Αυτό σημαίνει το εγώ σου
η προσωπικότητα σου
τα ξέρω σου ,
ήταν περισσότερα
κι αντιθέτως προσπάθησες ,
να αφήνεις δρόμους
και να δημιουργείς
τις ψυχές
στους ανθρώπους σου,
να τις κάνεις
τόσο δυνατές ,
να μπορούν να πετάξουν
μόνες τους
σε ένα τώρα ,
και ας μην είσαι
κι εσυ μέσα σε αυτό
μαζί τους ,
αρκεί να μπορούν
να χειρίζονται τους ανέμους
και να πετάνε ψηλά .
Όπως τα αγγελάκια…
ΠΟΙΗΣΗ
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΕΡΓΟ
ΕΛΕΝΗ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου