ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ

ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ

2/3/22

Ένα δάκρυ κάθεται

στα μάτια μου ,

κάθεται και περιμένει

μήπως ξαναγύρισει πίσω μήπως σταματήσει εκεί

και δεν κυλιση στο μάγουλο.

Ένα βογκητο γράφετε

μέσα μου ,

πάει να βγει και δε βγαίνει .

Μόνο τα κρεματόρια

μένει

να ανοίξουνε ,

να πάνε ένα λαό

τους Ουκρανούς .

Δάκρυα στα μάτια.

Σταματήστε τον πόλεμο

δεν είναι παιχνίδι μεγαλώσατε.

Τρέχαμε στην Ειδομένη

να παλέψουμε

δίπλα στους Σύριους

και δεν πιστεύαμε

ότι ένας ολόκληρος λαός ξεκληρίστηκε

και μέσα από το Αιγαίο

και μέσα από μεγάλους διαδρόμους ,

έφτανε στην Ελλάδα

για να μπορέσει να σωθεί .

Τώρα

ένας ευρωπαϊκός λαός

από το κέντρο της Ευρώπης

οι ουκρανοί ,

έχουνε κάνει χιλιάδες Ειδωμένες

προσπαθώντας

να σωθούν,

σε ένα άγνωστο αύριο

σε μία μέρα

που δεν έχει ξημέρωμα ,

σε ένα βράδυ που θα είναι

η ζωή τους

για πολύ καιρό ,

προσπαθώντας να σωθούν πολεμώντας σαν ήρωες

για τα ιδεώδη

της Ευρώπης .

Απέναντι στον φασισμό.

Δάκρυα στα μάτια

Θάνατος

απελπισία …

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ