ΕΒΙΤΑ

25/3/22

Αγαπημένη Εβίτα

είσαι ένας κριτής ,

μιας ερωτευμένης

στιγμής

στα όνειρα σου,

αυτά που είναι μακρυά σου.

Όσο εγώ και να σε θέλω ,

να σ αγαπώ είμαι ένας ποιητής

σε γέλασα θες να μου πεις,

και δεν αξίζω ,

την αγκαλιά σου

τον έρωτα σου.

Κοίτα εκεί μες την νύχτα,

χιλιάδες θα ναι τα πρωινά

αυτά που για εσένα μακρυά,

θα με κρατάνε

από τα φιλιά σου

από την αγκαλιά σου.

Όταν ο ήλιος θα φεύγει ,

με δάκρυά καυτά

θα κλαίει σιωπηλά,

γιατί θα ξέρει.

Ότι η αγάπη που σ έχω

αντιμετώπισε την φθορά

απελπισμένη κατηφόρα

και πολλές ακόμη

ελπίδες νεκρές

δεν είχε την ευκαιρία

να ζει κοντά σου,

τον έρωτα σου

την αγκαλιά σου.

Αγαπημένη Εβίτα

είσαι ένας κριτής,

κι εγώ ένας υποκριτής

ποιητής,

μην κλαις

δεν σ αγάπησα

δεν φταις,

που δεν θα σε χαϊδεύω

δεν θα σε φιλάω

τα χείλια τα δικά σου

όλα τα κρυφά σου ,

εγώ φταίω πρόδωσα

τα όνειρα σου.

Χαμογέλα και κοίτα

στα μάτια

αυτά που σε λατρέψανε

και δεν αντέξανε,

μα πάντα θα έχουν

κρυμμένα μέσα

μια εικόνα

την δικιά σου !!!

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ