ΠΟΛΕΙΣ ΟΥΡΑΝΟΥ

ΠΟΛΕΙΣ ΟΥΡΑΝΟΥ

28/6/22

Ταξιδεύω ,εκεί στην άκρη

των σύννεφων μαζί σου

κι ανεβαίνω πάνω σε όνειρα,

με την φαντασία

και κατεβαίνω δίπλα από ψυχές,

δίπλα σε διαβόλους

που με σπρώχνουν.

Όλο γαντζώνομαι κάπου ,

σε κάποιες άκριες

του ουρανού

κι όλο πετάω,

με το άπιαστο πέταγμα

ενός ρυθμού ,

μέσα σε παραμύθια,

σε γαλάζιες τουλίπες

που φυτρώνουν

μόνο

πάντα δίπλα στ άσπρα σύννεφα,

στα περαστικά σύννεφα

του ταξιδιού

δίπλα στις πόλεις τ ουρανού,

δίπλα στα μαγικά λιμανάκια του θεού ,

εκεί που περιμένουν

ψυχές να δροσιστούν.

Αχ πόσο τα όνειρα είναι σύννεφα,

αχ πόσο η ζωή

είναι ουρανός,

που κρεμασμένοι παρακαλάμε

να τον ακουμπάμε έστω

και στα όνειρα,

αχ πόσο οι πόλεις

είναι καταφύγια του ουρανού,

αχ πόσο , όταν η γη μας είναι αληθινή,

αφήνουμε τα χέρια

κι αλητεύουμε

στην αγκαλιά της,

χωρίς η ψυχή μας να κοιμάται

με πόνο,

μα μέσα στις αλήθειες

που μας σπαταλάνε την ζωή,

ίσωσ με πίκρα μόνο.

Ίσως με πολύ αγάπη

μόνο …

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ

ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΑΦΥΡΑ

ΒΑΡΕΛΑ

7171