ΔΑΚΡΥΑ ΚΟΜΑΤΙΑ

ΔΑΚΡΥΑ ΚΟΜΑΤΙΑ

20/6/22

Κοιμάσε,

στο τηλέφωνο σου

πλάι

και αυτό πια δεν χτυπάει,

δεν ακούγεσαι εσυ .

Με πόνο ,

ψάχνω να σε βρω

σ ένα δρόμο ,

βρέχει κι είναι άδειος

πονεμένος

όπως είσαι

κι εσύ.

Είναι

τα όνειρα μας

πεταμένα ,

σε μια νύχτα

που για εσένα ,

ήταν δανεική.

Είναι τα κομμάτια σου

παλάτια ,

κλαις και τα δάκρυα

γεμίζουν τα μάτια ,

συντριβάνια από βροχή.

Η αγαπη είναι λίγη

μ αξίζει ,

μας πετάει μας γυρίζει

πάντα δίπλα σου ζωή .

Είναι τα όνειρα βρεγμένα

μα και εγώ σκέφτομαι

εσένα ,

όπως σκέφτεσαι

κι εσύ .

Είναι τα δάκρυα

κομμάτια ,

γιατί δεν τολμάμε

δεν μιλάμε ,

αχ μας πούλησες

ζωή…

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ