Η ΕΠΑΦΗ

Η ΕΠΑΦΗ

28/3/22

Γράφοντας σε μυνημα

αισθάνομαι,

ότι περπατάω

πάνω

σ ένα αόρατο σκοινί.

Μικρά βηματάκια

όμορφες σκέψεις

και εσωτερική δύναμη ,

από την κόλαση

στον παράδεισο .

Ίσως

ο εξελιγμένος άνθρωπος

θα ορίζει κόσμους

στο μέλλον.

Εγώ εδώ είμαι

πάντα δίπλα σου ,

πάντα μαζί σου ,

μέσα στο τηλέφωνο σου κλεισμένος ,

περιμένοντας με αγωνία

να με δεις .

Γιατί ξέρεις ότι οι στιγμές είναι μοναδικές ,

σ ανθρώπους σαν εμάς

που τους αναζητάς

κι όταν τους

βρίσκεις ,

δεν απορείς

όταν σπίτι σου μπορεί ,

να γίνει ένα τηλέφωνο ,

μιας αγάπης

μιας επαφής

που λατρεύεις.

Η απλά η επαφή

μιας στιγμής

δίκης της

ζωής…

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ