ΠΑΡΑΠΟΝΙΑΡΑ
13/11/22
Λευκή κι ευτυχισμένη
σε μια παρθένα αγάπη ,
σύννεφο ενός έρωτα
Είσαι παραπονιάρα ,
μπορεί και λίγο γκρινιάρα
λες αναστενάζεις
κάνεις την διαφορά,
κοιτάζεις χαμηλά
και σκέφτεσαι απλά .
Αυτές τις λίγες λέξεις ,
που σου λέω
για να παίξεις
μαζί μου σαν παιδί ,
μα σκέφτεσαι εσύ
την καταστροφή.
Δεν με εξουσιάζεις λες
τι θες
και διατάζεις ,
καθόλου δεν με εκτιμάς .
Όμως εσύ έτσι κρατάς
παράθυρα κλειστά
κι ας παραπονιέσαι ,
έχεις λατρεία
στην καρδιά .
Άσε τα μαλλιά σου
να μου χαϊδεύουν
το κορμί,
την σκέψη σου
τα όνειρα μου
και την ζωή σου
τον χειμώνα της μοναξιάς μου
να χωρας ολόκληρη
στις σιωπή της αγκαλιάς μου
εσύ και τα παράπονα σου .
Αγάπη μου
αυτά που περιμένουν ,
τις χιονονιφάδες
να μας αγκαλιάσουν ,
με την χαρά της προσμονής
των εορτών
και το πάθος της αλήθειας
της ζωής σου …
ΠΟΙΗΣΗ
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΕΡΓΟ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου