ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

10/1/2022

Θα ξαναβρούμε

το δρόμο μας ,

μπορεί να έχουμε χάσει

τα χρυσά κομμάτια

της ψυχής μας ,

μπορεί να έχουμε χάσει

ψάχνοντας

τα νεανικά μας χρόνια

και τα χρόνια της ελπίδας

αυτά που γεμίζουν

με περηφάνια το αύριο ,

μα δεν χάνουμε

τους ορίζοντες

που αχνοφαίνονται ,

τους ορίζοντες

της ελπίδας ,

της ευαισθησίας ,

της συγνώμης .

Έτσι ψάχνουμε

μέσα στα φλόγιστρα

και τα Καμίνια της ζωής

να μιλήσουμε

για ότι χάσαμε

πάνω στο αύριο

της μέρας .

Να κάνουμε

νέα τα όνειρα ,

να φυτέψουμε

τους λίγους σπόρους

αγάπης ,

που μας απόμειναν

και να κάνουμε

ένα δάσος ελπίδας

το αύριο .

Ναι θα αντέξουμε

να δούμε να ανθίζουν

οι άνοιξες και τα καλοκαίρια της ψυχής μας πάλι

και να μας γεμίζουν

τα στήθη ,

με τα αρώματα του γιασεμιού στα δικά μας καλντερίμια

της ζωής

και να χαμογελάνε

τα μάτια μας κρύβοντας

τα πιότερα δάκρυα .

Θα αντέξουμε αγκαλιάζοντας με περισσή φροντίδα

την ζωή και τα θέλω

και θα χαϊδεύουμε

αυτήν την αλήθεια

που ξέρουμε ,

αφήνοντας να μας οδηγάει

στο δικό μας μονοπάτι …

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Φωτό ΕΛΕΝΑ