ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ
Μέσα σ άγνωστες πλατείες
είναι οι απόλυτες πορείες
της μοναξιάς,
εκεί που παλεύουν οι ελπίδες
της δυστυχίας τις φροντίδες
της παλιανθρωπιάς.
Εμπόριο είναι η ζωή μας
έχει κόστος η ψυχή μας
και πανικό,
τα δάκρυα είναι το νησί μας,
εδώ θα αφήσουν οι πρόσφυγες
λεν την πνοή μας,
με το στανιό .
Είναι ο φασισμός παρέα
με ένα διάβολο από εκεί πέρα
και το γλεντά ,
αυτοί που νιώσανε στο πετσί τους
την αδικία και η οργή τους
ήταν αληθινή,
τώρα σκορπάνε οι ίδιοι τρόμο
συρματοπλέγματα και πόνο
σε ένα παιδί .
Σ αυτούς που περπατάνε παρέα
με την απελπισία την τρέλα
ομπρέλα σε μια βροχή,
δεν είναι οι άλλοι λαοί εχθροί μας
δεν ζήτησαν την καταστροφή μας
μα μια αγκαλιά .
Εμείς τους κλέψαμε την ειρήνη
αυτοί που οι άγγελοι κι εκείνοι
ψάχνουν στη γη,
ελάτε λοιπόν αγκαλιαστείτε
τα χέρια ενώστε και απλωθείται
σε μια συντροφιά.
εκεί που χορεύουν οι αγγέλοι
εκεί που το σώμα μας θα φέρει
κι άλλα παιδιά.
Δεν είναι οι άλλοι λαοί εχθροί μας
μόνο η αδικία είναι η γνώση
στη ψυχή μας ή τα φιλιά,
σ ένα σπίτι που η ζωή μας
το έδωσε και στο κορμί μας
έτσι απλά.
Ελάτε να μαστε όλοι μια παρέα
να το γλεντάμε εκεί πέρα
λίγο ψηλά,
εκεί που παίζουν οι αγγέλοι
στα σύννεφα σε νέα μέρη
εκεί που η καρδιά,
ρίχνει τα δάκρυα και τους φασίστες
ρίχνει του διαβόλου τους αλήτες
σ ένα γκρεμό
κι εμείς χαμογελάμε όλοι πιασμένοι
χέρι χέρι ,
στης γης τον χορό ευτυχισμένοι,
χωρίς σταματημό.
Γιατί ο άνθρωπος που ζει μες το κορμί μας
αγκάλιασε όχι μόνο την ψυχή μας,
μα όλου του κόσμου τα παιδιά...
ΠΟΙΗΣΗ
ΣΩΤΗΡΗΣ ΕΜΜ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΕΡΓΟ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου