Έλα

Έλα

28/2/2022

Ωραίος βροχερός

καιρός

για όνειρα ,

μην τα ψάχνεις

εδώ στη βροχή

στην γη ,

τα όνειρα πάντα

είναι πάνω

από τα σύννεφα ,

αν μπορείς

έλα …

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ

Η ΕΥΡΩΠΗ ΧΟΡΕΥΕΙ ΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ

Η ΕΥΡΩΠΗ ΧΟΡΕΥΕΙ

ΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ

27/2/2022

Χωρις κανένα λόγο

εγκληματίας

αδελφοκτόνος.

Ποιος τον θέλει

αυτόν τον πόλεμο

ποιος ζητάει

την καταστροφή .

Ποιος αψηφεί

τους ανθρώπους

και το θεό ,

ποιος αψηφεί την ζωή

ποιος καταραμένος.

Ποιος σκοτώνει παιδιά

ποιός δολοφονεί

γιαγιάδες παππούδες

άντρες γυναίκες

ποιος δολοφονεί την ζωή.

Στέρεψαν οι λέξεις

στέρεψαν οι σκέψεις ,

στέρεψαν τα δάκρυα ,

μόνο ένας χορός των κατατρεγμένων

που βλέπει το μέλλον

των πεθαμένων ,

που βλέπει την οργή

και το θάνατο ,

σε άλλες ψυχές

που χορεύουν

ένα καινούργιο

Ζάλογγο .

Χάθηκαν ζωές

που δεν θα επιστρέψουν

ποτέ

και μόνο τα δάκρυα

θα μένουν στα ξερά

ποτάμια του προσώπου

να αναβλύζουν ,

μέσα από μάτια θλιμμένα

σαν στραγγισμένες πηγές.

Τα μάτια που έχασαν

τους ανθρώπους

τους αγαπημένους

την ίδια τη ζωή

τα παιδιά τους το μέλλον.

Τα παιδικά μάτια ,

κοίταξε

τα παιδικά μάτια ,

και αναλογίσου

αυτή την καταστροφή

που έφερες ,

στον κόσμο…

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ

ΙΣΜΗΝΗ ΜΙΧΑ

ΕΚΛΑΙΓΑ ΠΑΛΙ ΧΘΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΕΚΛΑΙΓΑ ΠΑΛΙ ΧΘΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

Στο σταυροδρόμι της ψυχής μας

έγινε κόλαση η ζωή μας

και τριγυρνούν,απελπισμένοι

σαν φτωχοδιάβολοι θλιμμένοι

πότε από βόρεια μετανάστες

πότε πρόσφυγες κι αντάρτες

απ’ τα ανατολικά.

Πότε βουτιές κάνουν στο Αιγαίο

πότε βόλτες στο Παγγαίο

και στα βουνά,

εκεί περνούν οι ξένοι διαβάτες

μαζί με κάτι άγγελους τις στράτες

για συντροφιά.

Έτσι λοιπόν μες στην ζωή μου

είδε αλήθειες η ψυχή μου

που κατρακυλά,

σκαλί σκαλί σ’ έναν Άδη

που όλο θεριεύει και δεν παύει

να μας ξερνά.

Σε μια ζωή που η ατυχία

μας άφησε στου κόσμου μια ηγεσία

χωρίς μυαλά,

τώρα λοιπόν ας μαζευτούμε

και μόνο τον άνθρωπο να δούμε

να χαμογελά.

Έκλαιγα πάλι χθες το βράδυ

η καρδιά μου ένα κρύο βαθύ σκοτάδι

τρομακτικό,

όταν στα μάτια ειν’ η ελπίδα

σ’ ένα μέλλον χωρίς πατρίδα

φτωχά παιδιά.

Εκεί στους δρόμους στην υποκρισία

ψυχούλες τρέχουν μ απελπισία

μ ένα σκοπό

πως να ξεφύγουν από μια χωρά

που τους γέννησε και τώρα

τους πολεμά .

Ένας παράφρονας προδότης

ένας των ξένων καταδότης

και τους σκορπά

θανατικό και απελπισία

χωρίς ελπίδα με υποκρισία

μ άλλους λαούς.

Έτσι η καρδιά μου είναι βράδυ

και κλαίει μόνη στο σκοτάδι

για τα παιδιά,

έγινε η κόλαση τα παιδικά μάτια

που μας κοιτούν μες τα σκοτάδια

και μας μιλούν,

δεν είσαστε άξιοι μας λένε,

όταν στους δρόμους απελπισμένα

σαν τα ορφανά πουλάκια

ψυχοραγούν...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ

ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Μέσα σ άγνωστες πλατείες

είναι οι απόλυτες πορείες

της μοναξιάς,

εκεί που παλεύουν οι ελπίδες

της δυστυχίας τις φροντίδες

της παλιανθρωπιάς.

Εμπόριο είναι η ζωή μας

έχει κόστος η ψυχή μας

και πανικό,

τα δάκρυα είναι το νησί μας,

εδώ θα αφήσουν οι πρόσφυγες

λεν την πνοή μας,

με το στανιό .

Είναι ο φασισμός παρέα

με ένα διάβολο από εκεί πέρα

και το γλεντά ,

αυτοί που νιώσανε στο πετσί τους

την αδικία και η οργή τους

ήταν αληθινή,

τώρα σκορπάνε οι ίδιοι τρόμο

συρματοπλέγματα και πόνο

σε ένα παιδί .

Σ αυτούς που περπατάνε παρέα

με την απελπισία την τρέλα

ομπρέλα σε μια βροχή,

δεν είναι οι άλλοι λαοί εχθροί μας

δεν ζήτησαν την καταστροφή μας

μα μια αγκαλιά .

Εμείς τους κλέψαμε την ειρήνη

αυτοί που οι άγγελοι κι εκείνοι

ψάχνουν στη γη,

ελάτε λοιπόν αγκαλιαστείτε

τα χέρια ενώστε και απλωθείται

σε μια συντροφιά.

εκεί που χορεύουν οι αγγέλοι

εκεί που το σώμα μας θα φέρει

κι άλλα παιδιά.

Δεν είναι οι άλλοι λαοί εχθροί μας

μόνο η αδικία είναι η γνώση

στη ψυχή μας ή τα φιλιά,

σ ένα σπίτι που η ζωή μας

το έδωσε και στο κορμί μας

έτσι απλά.

Ελάτε να μαστε όλοι μια παρέα

να το γλεντάμε εκεί πέρα

λίγο ψηλά,

εκεί που παίζουν οι αγγέλοι

στα σύννεφα σε νέα μέρη

εκεί που η καρδιά,

ρίχνει τα δάκρυα και τους φασίστες

ρίχνει του διαβόλου τους αλήτες

σ ένα γκρεμό

κι εμείς χαμογελάμε όλοι πιασμένοι

χέρι χέρι ,

στης γης τον χορό ευτυχισμένοι,

χωρίς σταματημό.

Γιατί ο άνθρωπος που ζει μες το κορμί μας

αγκάλιασε όχι μόνο την ψυχή μας,

μα όλου του κόσμου τα παιδιά...

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΕΜΜ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΣΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΣΑ

ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ

25/2/22

Για ακόμη μια φορά

ο θάνατος

φοράει το πρόσωπο

ενός ανθρώπου ,

απλώνει φρίκη θάνατο πόλεμο ,

για ακόμη μία φορά

στην Ευρώπη .

Ακόμη μια φορά

αυτοί που κάποτε υποκριτικά ήταν υποστηρικτές

του κόσμου για να αναλάβουν την εξουσία ,

καταστρέφουν τον κόσμο.

Ξεκίνησε ένας πόλεμος

χωρίς να υπολογίζουν

τις συνέπειες,

χωρίς να ενδιαφέρονται

για τις συνέπειες,

χωρίς να ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο,

χωρις να μπορούν να εκτιμήσουν την καταστροφή

που θα ζήσει η ανθρωπότητα στο μέλλον,

παρά μόνο για κάποια συμφέροντα τα οποία

δεν τους ανήκουν.

Η γη ανήκει στην ζωή ,

όλεθρος και καταστροφή

στους καταραμένους της γης,

αυτούς που γράφονται

με μαύρα γράμματα

και αίμα

στην ιστορία

της ανθρωπότητας,

τους εκμεταλλευτές

αυτού του κόσμου

που ξεκινούν τον όλεθρο,

τους ψεύτικους ανίκανους

αυτοκράτορες της τρέλας

αυτούς που δεν υπολογίζουν

ότι το πιο σημαντικό

πάνω στη γη ,

είναι η αναπνοή

είναι η ζωή,

είναι ένα χαμόγελο

είναι το αύριο

είναι η στιγμή

είναι η αγάπη

είναι ο έρωτας.

Είναι η γέννηση

και όχι ο θάνατος,

όχι τα ψέμματα

όχι καταστροφή

όχι ο πόλεμος

όχι κραυγές του θανάτου

όχι ματωμένοι άνθρωποι

όχι τα σύνορα της αδικίας

μα η ελευθερία.

Το αύριο

που μας έχει δώσει ο θεός

και μας ανήκει .

Δεν έχετε κανένα δικαίωμα

να μας πάρετε το αύριο ,

να μας καίτε σαν άχρηστα σπίρτα ,

δεν έχετε κανένα δικαίωμα

να αφαιρείται ζωές.

Μία ζωή ενός ανθρώπου

είναι τόσο σημαντική

όσο ολόκληρος ο κόσμος ,

ποιοι είσαστε εσείς

που μπορείτε να πάρετε

τη ζωή ενός ανθρώπου, εγκληματίες

και μια ανάσα η τελευταία ,

μας ανήκει …

Ας αναλογιστούμε

στην πορεία

της ανθρωπότητας ,

πόσοι σημαντικοί άνθρωποι χάθηκαν σε πολέμους ,

που θα μας οδηγούσαν ,

που θα ανακάλυπταν ,

που θα δημιουργούσαν

ένα καλύτερο κόσμο.

Αυτόν που τον έχασε ολόκληρη η γη ,

για μια ανάσα

που χάθηκε έτσι άδικα …

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΤΣΙΟΥ

ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΜΟΥ

Θέλω να σου χαρίσω

την τελευταία μου ανάσα,

δώρο στην ζωή σου τυλιγμένη

μέσα σε στιγμές αγάπης.

Χωρίς λόγια χωρίς αισθήσεις

μόνο με το πάθος,

που στραγγίζει από μέσα μου

αυτό που αόρατο έρχεται,

να σε κατακτήσει κάθε στιγμή

που είσαι κοντά μου.

Κάθε στιγμή που είσαι μακρυά μου,

πάρε δώρο την ανασα μου

που λέει σ αγαπώ σήμερα,

την τελευταία ανάσα

και ας μην ζω .

Χρυσοκόκκινες στιγμές ευτυχίας

εικόνες ,

θα λάμπουν στα μάτια μου,

στα μάτια ενός ερωτευμένου

που ζει χωρίς να αναπνέει,

γιατί η ανάσα μου

θα είσαι εσύ,

τα μάτια μου θα είσαι εσύ

η ζωή μου θα είσαι εσύ.

Εγώ απλά θα ανασαίνω,

με μια λέξη στην αιωνιότητα,

σ αγαπώ σ αγαπώ σ αγαπώ

σ αγαπώ!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ Σωτήρης Σπηλιώτης

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΛΙΝΑ ΔΕΛΗΟΛΑΝΗ

Αφήστε την κόλαση να μας περιμένει στην ώρα μας

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2022

Αφήστε την κόλαση και τον παράδεισο

να μας περιμένει στην ώρα μας

και να πάρει ο καθένας αυτό που του ανήκει.

Πάθος οδύνη θάνατος όλεθρος και μια έκρηξη μέσα μου,

με παρασύρει μέσα στης ψυχής τα αόρατα μονοπάτια

μονολογόντας, είναι η ποίηση

που σαν μικρά ηφαίστεια αναβλύζει μέσα μου,

βλέποντας την καταστροφή και τον θάνατο

στα μάτια τρελών εξουσιαστών.

Αυτά μας σπρώχνουν σε αόρατους τοίχους της ιστορίας,

βαμμένους μόνο με θάνατο και σε πεδιάδες

ατέλειωτες που κάνει κούνια ο χάρος πάνω σε ματωμένα κορμιά,

σε πεδιάδες που ονειρεύονται ακόμη μέσα κι από τα αίματα

των αθώων την καταστροφή.

Μέσα σε κατεστραμμένες ψυχές σε κλεμμένα όνειρα

μέσα σε έρημους κόκκινες από το αίμα,

μέσα σε παγωμένες κοιλάδες της κόλασης

με ακρωτηριασμένα σώματα

τρομοκράτες της ειρήνης του κόσμου,

εκεί που τα ολάνοιχτα μάτια των σκοτωμένων παιδιών

κραυγάζουν, σώστε μας γλιτώστε μας λυτρώστε μας

από τον θάνατο,

δεν κάναμε τίποτε δεν είμαστε κατάδικοι,

δεν καταχραστήκαμε την εμπιστοσύνη

δεν σκοτώσαμε ,

μόνο τα χαμόγελα μας θέλουμε να μην απαρνηθούμε

αφήστε μας ευκαιρίες ,ευκαιρίες μόνο ζητάμε

για μια ανάσα για ένα χαμόγελο

για μια ελπίδα,

για μια στιγμή δική μας πάνω στην γη.

Φύγετε σωτήρες φύγετε ελεήμονες πολιτικοί δολοφόνοι,

φύγετε ανήμποροι εσείς που θέλετε να σώσετε την γη

και να απλώσετε με φασισμό πάνω στις ελευθερίες του ανθρώπου

την κόλαση, υποκριτές εσείς οι ίδιοι που πεινούσατε που πονούσατε

εσείς που μέσα στο αίμα σας τρέχει η αδικία των άλλων

εσείς κλέβεται τις ελευθερίες της γης,

σκορπώντας τον όλεθρο και τον θάνατο

σκορπώντας βροχή από αίμα

στα κομμάτια αυτής της γης,

που θεωρείται ότι μέσα τους κρύβεται ο πλούτος του κόσμου

και θάβεται μέσα ανθρώπινα βιασμένα κουφάρια

για να φυτρώσουν τον θάνατο.

Πως τολμάτε πως τολμάτε να κλέβεται την ζωή μας,

πως τολμάτε να κλέβεται τα πρωινά ξυπνήματα

τα όνειρα των παιδιών,

τα παιχνίδια των παιδιών.

Εξουσιαστές πως τολμάτε να μας σκοτώνεται

γιατί τι θεωρείται ότι είναι η εξουσία,

δεν είσαστε Θεοί δεν είσαστε διάβολοι

παρ μόνο κάτι ανθρωπάκια συμβιβασμένα

και υποταγμένοι στην κόλαση,

άδειοι χωρίς ψυχές χωρίς ελπίδες τρελοί.

Μόνο για την καταστροφή γεννημένοι και αποδιωγμένοι

από τις ιστορίες και από τις μνήμες.

Μόνο τα σάβανα σας ανήκουν μόνο τα σκοτωμένα κορμιά

που θάβεται ματωμένα μόνο τους ξεριζωμένους εξουσιάζεται,

προδότες.

Σε μια εποχή που θα πρεπε να ξημερώνει ο παράδεισος

εσείς γελάτε υποκριτές σκορπώντας την άβυσσο της κόλασης

ανάπηροι υποταγμένοι στον φασισμό υπηρέτες.

Αφήστε τις πνοές των αγγέλων να μας προσφέρουν την χαρά

και μην μας στέλνεται στην εξορία του κόσμου στην αφάνεια,

μάτια τρελά εξουσιαστών ηγετών τρομοκρατών,

που χωρίζουν τους ανθρώπους σε μαύρους

σε χριστιανούς σε μουσουλμάνους,

σε άθεους σε τρομοκράτες

σε πρόσφυγες σε καταραμένους και απομυζαται

τον θεωρητικό πλούτο της γης.

Η γη πρέπει να είναι πλούσια με την ζωή και όχι με τον θάνατο,

δεν αντέχει άλλο τον κόσμο να θάβεται σκοτωμένος άδικα,

δεν έχετε το δικαίωμα δεν μπορείτε

να εκτελείται τον κόσμο με σφαίρες

και κάθε λογής όπλα πάνω στην γη?

Ποιος σας έδωσε αυτό το δικαίωμα...

Ποιος σας αφήνει στο ξημέρωμα του εικοστού πρώτου αιώνα

στο ξημέρωμα μιας άλλης εποχής

που οδηγεί την γη σε σε έξαρση της τεχνολογίας και της επιστήμης

να είσαστε επίσημοι δολοφόνοι,

εσείς ανθρωπάρια το μόνο που μπορείτε να κάνετε

είναι να ξεσπάτε με τον θάνατο σε γλέντια ολέθρου

στις γειτονιές των αθώων,

καταδικασμένοι είσαστε στην κακία και στην καταστροφή...

Μπορείτε να αλλάξετε τον κόσμο προς το καλύτερο,

προσευχηθείτε στους Θεούς σας,

ζητείστε δύναμη από το καλό ενάντια στο κακό,

σταματήστε τους πολέμους τίποτε δεν σας ανήκει πάνω στην γη.

Μόνο ο πολιτισμός και οι ευκαιρίες της ελπίδας

για ένα καλύτερο αύριο, για ένα χαμόγελο σε μια εποχή

που ξημερώνει η δύναμη της τεχνολογίας και της επιστήμης,

εσείς γίνεται πραγματικοί ηγέτες

και όχι βρυκόλακες.

Η εξουσία δεν είναι καταστροφή μα ελπίδα,

αφήστε την κόλαση και τον παράδεισο να μας περιμένει

στην ώρα μας...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ κατερινα δημητριαδου